Η Οδύσσεια ενός Κυκλαδίτη- Μέρος δεύτερο- Το Υπουργείο αναζητεί… άμεση λύση….

Στο ίδιο έργο θεατές χωρίς ενδοκυκλαδική ακτοπλοϊκή σύνδεση και αυτόν τον χειμώνα

Το πρόβλημα της ενδοκυκλαδικής ακτοπλοϊκής σύνδεσης φαίνεται ότι δεν επιδέχεται μόνιμης λύσης παρά τα πολλά και συνεχόμενα υπομνήματα Πολιτών, Δήμων και Περιφέρειας στα αρμόδια Υπουργεία, τα οποία πληθαίνουν κάθε χειμώνα. Για μια ακόμη φορά ειδήσεις που αφορούν το συγκεκριμένο θέμα βλέπουν το φως της δημοσιότητας  ακολουθούμενες από ανακοινώσεις εκπροσώπων της Περιφέρειας ότι όλα θα ομαλοποιηθούν το προσεχές διάστημα  μετά από επικοινωνία που είχαν με το αρμόδιο υπουργείο.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή για να ζήσουμε και πάλι στο ίδιο έργο θεατές τα νέα τραγελαφικά δρώμενα στις Κυκλάδες.

Τα νησιά δείχνουν να ενδιαφέρουν την Πολιτεία μόνο κατά του θερινούς μήνες που συνεισφέρουν στους οικονομικούς δείκτες της Χώρας τους υπόλοιπους μήνες οι πολίτες είναι απλά μόνοι τους βιώνοντας πρωτόγνωρες καταστάσεις όπως περιγράφουν οι κάτοικοι τους.

Οι αναγνωρισμένοι διεθνώς τουριστικοί προορισμοί αν δεν εξυπηρετούν επισκέπτες χάνονται ξαφνικά από τον χάρτη για κάποιους μήνες και εμφανίζονται και πάλι ως δια μαγείας την θερινή περίοδο. Δρομολόγια καταργούνται σε μια νύχτα χωρίς να απασχολεί την Πολιτεία όπως όλα δείχνουν τι θα κάνουν οι μόνιμοι κάτοικοι των νησιών.

Το κείμενο διαμαρτυρίας της κ. Σταματούλας Σαρρή που κατοικεί στις Κυκλάδες περιγράφει την δική της εμπειρία με τον πιο γλαφυρό τρόπο για το τι συμβαίνει στα νησιά με τα πανάκριβα ακτοπλοϊκά εισιτήρια κατά τους χειμερινούς μήνες και όχι μόνο.

Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΚΥΚΛΑΔΙΤΗ

“Θα ήθελα να ξέρω γιατί τα νησιά των Κυκλάδων δε συνδέονται μεταξύ τους ακτοπλοΐκά σε καθημερινή βάση όπως οι πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας συνδέονται μεταξύ τους μέσω λεωφορείου ή/και τρένου κάθε μέρα..
Μήπως επειδή οι νησιώτες είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας, παραμελημένοι σε κάθε επίπεδο; Ξεχασμένοι από το κράτος, αφημένοι στη μοίρα μας;

Θα λένε οι διάφοροι διαφεντεύοντες σίγουρα:

“Τί να τα κάνετε εσείς τα νοσοκομεία, τις δημόσιες υπηρεσίες, την τακτική ενδοκυκλαδική ακτοπλοΐκή σύνδεση κλπ κλπ, εσείς που έχετε το προνόμιο να ζείτε ειδυλλιακά, δίπλα στη θάλασσα με τα όμορφα άσπρα σπιτάκια σας και τον υπέροχο μαζικό τουρισμό σας και τα πολλά λεφτά σας;
Πάρτε ένα πλοίο ή αεροπλάνο, αν έχετε αεροδρόμιο στο νησί σας, και ελάτε στην Αθήνα να κάνετε τη δουλειά σας.. Ποιο το πρόβλημα;
Κι αν δεν είναι για δουλειά αλλά έχετε πάθει και τίποτα σοβαρό, θα έρθει να σας πάρει το ΕΚΑΒ, μην ανησυχείτε..
Πάρτε και μια ωραία άδεια από τη δουλειά σας, ξοδέψτε ένα μισθό και ελάτε στην Αθήνα.. Θα ξοδέψετε άλλον ένα μισθό αν δεν έχετε σπίτι ή κάποιον να σας φιλοξενήσει..”

Αν μένεις στη Σύρο κι έχεις έρθει στις διακοπές των Χριστουγέννων στην Πάρο με την οικογένειά σου που αποτελείται από 2 νήπια για να δεις τους γονείς και τα αδέρφια σου, τότε ζεις επικίνδυνα και δεν το ξέρεις κιόλας..

Γιατί, ενώ προγραμματίζοντας το ταξίδι, πριν φύγετε στις 26 Δεκεμβρίου (και μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου) τσεκάρατε τα δρομολόγια των πλοίων και έδειχναν ότι υπάρχει πλοίο επιστροφής (φιού) από την Πάρο στη Σύρο στις 2 Ιανουαρίου (Σποράδες Star).. την πρώτη Ιανουαρίου μπαίνεις στο διαδίκτυο να εκδώσεις εισιτήρια επιστροφής για την Τρίτη 2 Ιανουαρίου και το δρομολόγιο δε φαίνεται πουθενά.. Για την ακρίβεια το πρώτο διαθέσιμο δρομολόγιο Πάρος-Σύρος που εμφανίζει το πρόγραμμα είναι στις 6 ΜΑΪΟΥ!!!

Άρα τί πρέπει να κάνουμε εμείς η τετραμελής οικογένεια;

Α) Μένουμε στην Πάρο επ’ αόριστον περιμένοντας πότε το κράτος θα δεήσει να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις ως προς την επιδοτούμενη άγονη ενδοκυκλαδική γραμμή και να πιέσει την όποια ακτοπλοΐκή εταιρεία την έχει αναλάβει να βάλει άμεσα (χάχα) νέα δρομολόγια; Το ξέρω παίζουμε με την τύχη μας..και μπορεί να ξεμείνουμε εδώ καμιά δεκαριά μέρες τουλάχιστον..

Β) Επειδή έχουμε και παιδιά μικρά και την εργασία μας να μας περιμένει και τέλος πάντων πρέπει να γυρίσουμε στο σπίτι μας κάποια στιγμή, παίρνουμε το πλοίο από Πάρο για Πειραιά και μετά αυθημερόν άλλο πλοίο από Πειραιά για Σύρο..

Ας κάνουμε έναν πρόχειρο υπολογισμό του κόστους σε αυτό το σημείο… Μόνο τα εισιτήρια των 2 πλοίων κοστίζουν 410 ευρώ.. Μισός μισθός δηλαδή! Ας μη μιλήσουμε και για την πολύωρη ταλαιπωρία όλων μας κάνοντας αυτή την επιλογή..

Θλιβερή διαπίστωση για ακόμα μία φορά ότι πράγματι είμαστε και θα είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας σε μία Ελλάδα 2 ταχυτήτων με τα νησιά μας να είναι επίσης 2 ταχυτήτων, της καταθλιπτικά αργής και άδειας χειμερινής περιόδου και της ανυπόφορα γρήγορης και γεμάτης θερινής..

*Για όσους θέλουν να γνωρίζουν λίγο παραπάνω τί συμβαίνει :

Ενδοκυκλαδικά δρομολόγια μεταξύ Οκτωβρίου και Μαρτίου υπάρχουν όποτε και εάν έχει κέφια η εταιρεία από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο και από Απρίλιο μέχρι Σεπτέμβριο ένα σωρό ταχύπλοα καθημερινά αλλά μόνο για τα τουριστικά νησιά φυσικά και με τις τιμές απλησίαστες, ούτε στο εξωτερικό να πήγαινες δηλαδή..”.

Αναζητώντας άμεση λύση

 

Νέες υποσχέσεις για αποκατάσταση της ενδοκυκλαδικής ακτοπλοϊκής σύνδεσης

Πρώτα λήγουν οι συμβάσεις και μετά υπογράφουμε νέες είναι η γνώριμη τακτική  που ακολουθείτε χρόνια τώρα  δημιουργώντας όλα αυτά τα προβλήματα που βιώνουν κάθε χειμώνα οι Κυκλαδίτες.

Σε ανακοίνωση του Χωρικού Αντιπεριφερειάρχη Κυκλάδων Γ.Λεονταρίτη αναφέρεται πως το Υπουργείο ΘΑ ξεκινήσει άμεσα τις ενέργειες για την υπογραφή των νέων συμβάσεων με δύο ακτοπλοϊκές εταιρείες. Η μία θα αναλάβει τα δρομολόγια των Δυτικών Κυκλάδων και η άλλη τα δρομολόγια των Ανατολικών Κυκλάδων το προσεχές διάστημα. Για τις μεν Δυτικές Κυκλάδες στο τέλος αυτής της εβδομάδας (  μέχρι αυτή την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δρομολόγιο δεν υπάρχει) για τις Ανατολικές στις αρχές της άλλης.

Στην ανακοίνωση του Γ. Λεονταρίτη, αναφέρεται πως: “Είναι γεγονός ότι το θέμα της ενδοεπικοινωνίας ταλανίζει διαχρονικά τα νησιά μας τους χειμερινούς μήνες και είναι ένα καίριο ζήτημα για το οποίο θα πρέπει να αναζητηθεί μόνιμη λύση με πλοία σύγχρονα και αξιόπλοα.
Παρά τις εξαγγελίες από όλες τις Κυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες ότι θα επιλυθεί οριστικά το θέμα, αυτό δυστυχώς δεν έχει υλοποιηθεί”.

Το πρόβλημα όπως διαβάζεται δεν είναι καινούργιο αλλά διαχρονικό ωστόσο μέχρι να βρεθεί μόνιμη λύση θα αρκούσε να γίνονται οι νέες συμβάσεις χωρίς να χρειάζεται να περιμένουμε να λήξουν οι προηγούμενες. Έτσι θα αποφεύγαμε και όλα αυτά τα προβλήματα, τόσο απλά.